Hep bunalım hep bunalım di mi?
"abi biz herşeye karşıyız, sıradışıyız, çizgidışıyız, bu dünya bize çok yabancı, kendimi bu insanlarla bir tutamıyorum..." sürer gider bunlar. Peki ya amaç!
Sıradışı olmak amaç değil araç haline gelmiş. Toplumda o kadar çok sıradışıyım diyen insan var ki kendileri ayrı bir toplum oluşturmuşlar. Ama hala herkesten farklı görüyorlar kendilerini. Oysa ki düpedüz bireyiler onlar da bi topluluğun. Sadece egolarını tatmin ediyorlar, kendilerini öyle hissettiriyorlar.
Kendini kimseden farklı görmemektir oysa ki farklı olmak. Senin bu zihin bu beden olmadığını bilmektir farklı olmak, yaşadıkların değil, nefretlerin değil, öfken değildir. Kabul etmektir herkesi olduğu gibi ama bilgilerini paylaşmaktır karşılıksız biçimde. Egonu tatmin etmek için bilgiçlik taslamak hiç değildir. Geçmişin ve geleceğin farkında olup hep "şimdi"de yaşadığını bilmektir. Tecrübe etmektir sonuna dek. Sevmektir koşulsuzca.